Dostluklarla Değişen Hayat...

Sözlerime Başlarken Sevgili Abim Makavely'ye Çok Teşekkür Ederim...(Klişe Açılış.)

Gerçekten Bu Gece Gözlerimin Açılmasında Bena Çok Yardımcı Oldun.

Hakkını Nasıl Ödeyebilirim Bilmiyorum.Artık Bir Kardeşin Daha Oldu :)

Bu Akşam Sağolsun Sırasıyla Efkar Nöbeti Geçirdik.Abimizinki Biraz tatlı Efkar Oldu Radyo'dan Şarkı Duymuş...Sohbet Ettik Barış Manço,Cem Karaca...(Bir Yandan Bir Arkadaşımla Uğraşıyorum Bişiler Anlatmaya Çalışıyor Yarınla İlgili Galiba)

Neyse Karşılıklı ":)" İfadelerini Koyup Çeşitli İşlerimize Yönlendik.

Akşmda Beni Bir Efkar Sardı Benimki Sanırım Daha Ağır Oldu...Öyle Değil Mi Abi?

Benim Bunalım Boyutundaki Efkarlanma Nedenim Şuydu ;

Hayatta En Çok Değer Verdiğim "Arkadaşlık"...

Kısaca Benim Arkadaşlık Kavramımdan Bahsedeyim.

Ben Her Zaman Karşımdakini Düşünürüm Bana Zarar Gelmesi Benim İçin Fazla Önemli Değildir.Çünkü Hayatımda Vazgeçilmez Olan Tek Şeyim Arkadaşlarımdır Zararıda Onlar İçin Alıcam...Kısacası Herşeyden Daha Çok Önemlidir...

Gelelim Benim Değişen Hayatıma;

Yaşadığım Şeyleri Ben Zamanında Düşünmem Belki Hayatımda ki En Büyük Eksiklil Budur Ama Asla "Keşke" Diye Hayıflanmadımda Belki Daha 17 Yaşımda Olmam İle Alkalıdır...

Neyse Sonradan Düşündükçe Bazı Şeyler Bana Mantıklı Gelmeye Başladı..

Çok Değer Verdim,Her Zaman Yanında Oldum,Hep Affettim,Hep Göz Yumdum,Tamam Belki Bazen Kapris Yaptım Ama Bence Bunlara Sizlere,Arkadaşlarıma Yaptıklarım İçin Göz Yumabilirdiniz...

Peki Şimdide Gelelim Bu Güne ve Saat'ler Önceki Geçmişe;

Size Sadece İçimden Geçenleri ve Hissettiklerimi Söyledim,Sizden Beklentilerimi Söyledim Ama Siz Bana Hayır Demediniz...Keşke Hayır Deseydiniz..

"Bunaldım,Bıktım" Dediniz ve Hemen Sonra Eklediniz "Herkesten"....

Sizin Tek Bir Lafınıza Boyun Eğdim Teslim Oldum Belki Ama Bu Zaafımdan Değil...

Sizlere Gerçekten Değer Verdiğim İçindi...

Ama Bu Gece Yeni Bir Şeyler Öğrendim;

(Sigara Molası)

Makaveli ;

-"Herşey Tek Kelimeme Bakıyordu..."

Evet Gerçkten Artık Dünya Değişiyor,Ben Çok Takılmadım Bu Dünyada Sadece 17 Yıl Oldu Düşünsenize 100 Yaşında Yaşayanlar Var...Eskiden Herkez Arkadaşmış Ama Hiçkimse "Dost" Değilmiş...

"Sana Değer Verene Onun Değer Verdiği Kadar Vereceksin"

Bunu;İlk Defa,"Başkalarına Tercih Edildiğmde" Duymuştum Ve Çok Düşünmüştüm Hatta Sonunda Uyuya Kalmıştım...(Belki Biranında Etkisi Vardır)

Ama Bu Gece Bir Karar Verdim;

Artık Kendimi Düşünücem....Herkezden Fazla Kendimi Düşünücem.

Belkide Yanlış Bir Tanımlama Oldu,Çöyle Düzeltelim :

"Artık Önce Kendimi Düşüncem" (Bir İki Kişi İçin İstisna Yapıcam Tabikii)

Çünkü Bundan Önce Hep Öncelikli Olarak Dostlarımı Önde Tuttum,Zarar Gördüm,İncindim.Ben Buna Razıydım Fakat Bunun Karşılığında Birden ve Onlardan Birine En Çok İhtiyacım Olduğu Zaman Hiçliğin Ortasında Kaldım...

Ama Tutunacak Bir Dalım Vardı O Dal Benim "Herşeyim" di...

Sonuç Olarak;

Eğer Sizde Bana Benzer Şeyler Yaşadıysanız...Artık Yaşamayı Hakkettiniz...

Yaşamınızda Uygulayacağınız Büyklükte Değişimler Yapın...

Okuduğunuz İçin Teşekkür Ederim...

İmza Atan : The-Ice